Dzień Skupienia dla Członków Rodzin bł. Edmunda Bojanowskiego

9 marca 2019 r. w Domu Generalnym Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej w Dębicy odbył się wielkopostny Dzień Skupienia dla członków Rodzin Edmundowych z parafii, w których pracowały lub pracują Siostry Służebniczki. Obecne były osoby z Lublina, Żołyni, Tarnowa, Bochni, Pilzna, Dębicy, Markowej, Sędziszowa Młp., Szebni, Ropczyc (największa grupa – 20 osób). Łącznie w spotkaniu uczestniczyło 70 osób i 6 sióstr opiekunek.

Nad przebiegiem spotkania czuwała siostra Eliza Sułkowska. Dzień Skupienia prowadził o. redemptorysta Sylwester Cabała pracujący w Domu Rekolekcyjnym w Lubaszowej.

Hasłem dnia były: „Drogowskazy do świętości” na podstawie Adhortacji Papieża Franciszka „O powołaniu do świętości w świecie współczesnym”. Adhortacja jest przewodnikiem jak dążyć do świętości, bo Bóg pragnie naszego szczęścia. Aby łatwiej zgłębić tę treść ojciec prowadzący zaproponował śpiew piosenki z repertuaru Arki Noego „Taki duży taki mały, może świętym być”. Utwór ten powstały przed 19-stu laty wpisuje się w całą filozofię drogi do świętości. Świętość w życiu codziennym – to żyć w sposób zwykły w łączności z Bogiem. Realizować życie na swojej drodze powołania, pracy i stanu. By stać się świętym, potrzeba na co dzień spotkania naszej słabości z łaską Bożą. Bowiem świętość, to owoc współpracy człowieka z Bogiem. Świętość rozwija się i uwidacznia przez drobne gesty, żyjąc z miłością i dając swe świadectwo w codziennych zajęciach, tam gdzie jesteśmy.

Po konferencji o drogowskazach do świętości, adoracji Najświętszego Sakramentu i po modlitwie różańcowej (Część Radosna), o. Sylwester sprawował Mszę św. w intencji dobrego przeżycia Wielkiego Postu przez członków rodziny bł. Edmunda i łaskę wzrastania w świętości na drodze swojego powołania. W homilii mszalnej ojciec przywołał postać celnika Lewiego, który wg opisu Ewangelii został wezwany przez Pana Jezusa do innego życia. Celnik po spotkaniu z mistrzem i słowach „Pójdź za Mną”, zostawił dotychczasowe życie i podjął wewnętrzną decyzję pójścia za Jezusem. Wypływa stąd dla nas wniosek: należy zaprosić Jezusa do konkretnego codziennego życia. Słowa papieża Benedykta XVI „trzeba iść pod prąd” są wskazówką dla każdego z nas. Nawrócenie jest całkowitym zwróceniem się do Jezusa, by On był tym, który kieruje naszym życiem.

W popołudniowej konferencji o. Sylwester postawił nam, jako przykład dążenia do świętości świecką osobę, którą był bł. Edmund Bojanowski, żyjący w latach 1814-1871. Jego życie obrazuje piosenka: „Nie wystarczy wiele mówić o miłości (…) trzeba życiem swoim świadczyć, że każda dobra dusza jest, jako ta świeca, która sama się spala a innym przyświeca (…)”. Jego przykład uczy, aby z ufnością i zawierzeniem zwracać się do Boga. W dzień jego beatyfikacji Jan Paweł II przedstawił go, jako: apostoła miłosierdzia, jednoczącego ludzi wokół dobra, jako wyjątkowy przykład ofiarnej, mądrej pracy dla człowieka, Kościoła i Ojczyzny, jako człowieka świeckiego żyjącego w XIX w., jako prekursora Soboru Watykańskiego II. Bł. Edmund uczy, że trzeba być wiernym obowiązkom swego stanu życia, talenty i zdolności angażować dla dobra innych.

Jak jego przykład odnieść do nas? Czy możemy wzmocnić ufność w jego wstawiennictwo – może należy ją ożywić? Z tymi pytaniami zostawił nas o. Sylwester na Wielki Post i życie.

Dzień Skupienia zakończył się odmówieniem Koronki do Bożego Miłosierdzia w intencji szczęśliwej podróży do domów i refleksji nad usłyszanym słowem.

Mieczysława Sokołowska, członek Rodziny bł. Edmunda Bojanowskiego działającej przy parafii p.w. Przemienienia Pańskiego w Ropczycach