Dyplom profesorski dla s. Terezy Obolevich

Do tej pory miałam okazję przeżywać różnorakie akademie, jubileusze, religijno-patriotyczne uroczystości. A za wschodnią granicą – różne „prazdniki”, te najbardziej przeze mnie lubiane o zabarwieniu folklorystycznym. Towarzyszyła im taka czy inna oprawa tworząca klimat, rangę danego święta czy wydarzenia. Jednak 11 stycznia 2019 r. miałam okazję uczestniczyć w wydarzeniu o wyjątkowym formacie i o tym będzie tym razem.


Wszystko miało się rozpocząć o godzinie 10.00. Droga od ul. Św. Marka do akademickiego kościoła św. Anny pozwalała choć troszkę pocieszyć się urokami budzącego się do życiowej aktywności królewskiego Krakowa. Ktoś przywiózł zaopatrzenie do sklepu, ktoś zaczepił mnie i poprosił o modlitwę, robotnicy wyładowali materiały budowlane, a pani z obwarzankami już w pełnej gotowości czekała na amatorów pachnących obwarzanków. Życie nabierało swych codziennych barw. Niedaleko od tej pani z obwarzankami, na spokojnych i prawie pustych o tej porze Plantach, nieoczekiwane spotkanie. Serdeczne uściski i grzeczności. Dalej wyruszyłyśmy już razem z Matką Maksymillą. Olbrzymia świątynia witała nas cichą Obecnością, bożonarodzeniowym klimatem, radością s. Marty Sroki i s. Marii Shamovich. Tym razem udało nam się spotkać w Polsce. Wkrótce dołączyły do nas s. Prowincjalna Sylwia i siostry z domu prowincjalnego w Krakowie. Kościół powoli zapełniał się. W stallach, w dostojnych togach różnych kolorów (te określają różne wydziały uczelni) profesorowie, Senat – najwyższa władza Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, dostojnicy kościelni. Dużo duchowieństwa, kleryków. W przedniej części bohaterowie dnia – intelektualna „śmietanka”, o formacie której świadczą różne tytuły przed nazwiskiem każdego. Za nimi najbliższe rodziny, przyjaciele, studenci uczelni. W powitaniu zebranych w Kolegiacie św. Anny ks. rektor UPJPII Wojciech Zyzak określił cel tej uroczystości:


„Dzisiaj Uniwersytet Papieski z naręczem swych dokonań na płaszczyźnie myślenia, przychodzi do św. Anny, do tej, która kształtowała tak bliskie Bogu  osoby, która jest patronką świata akademickiego. Przez Jej ręce, przez wstawiennictwo św. Jana Kantego, dziękujemy Bogu za dary minionego roku i upraszamy Jego błogosławieństwo na Nowy Rok, świętując promocje doktorskie i profesorskie.”


Oprawa i śpiewy chóru akademickiego „Psalmodia” podkreślały piękno liturgii, której przewodniczył Wielki Kanclerz arcybiskup Marek Jędraszewski, Metropolita Krakowski. Nowo mianowany bp Janusz Mastalski w kontekście Ewangelii o uzdrowieniu trędowatego ukazał nowe ideologie – choroby zagrażające właściwemu rozwojowi współczesnej edukacji. Są to choroba użyteczności, flanelizacja edukacji (unowocześnianie edukacji z równoczesnym rozmywaniem dotychczasowych kanonów), choroba odtwórczości (wygodne i bezpieczne powielanie wzorów), depersonalizacja podmiotów edukacyjnych (oddalanie się od drugiego człowieka, powierzchowność edukacji). Piątą ukazaną chorobą jest synergiczny egoizm (koncentracja na własnych celach), kolejne to konsumpcjonizm (podporządkowanie edukacji rynkowi pracy) i wciąż aktualnie zagrażający duch postmodernizmu (relatywizm, antyintelektualizm, skrajny indywidualizm).

Promocja akademicka to oficjalna ceremonia, wieńcząca kolejne etapy naukowych osiągnięć poprzez nadanie właściwych tytułów. Początek należał do doktorów. Nie wszystkie z ogłaszanych przez ceremoniarza ponad dwudziestu tematów prac naukowych były dla mnie zrozumiałe. Piękny moment wręczania symbolicznej Bulli zawierającej akt nadania tytułu doktora przysługuje promotorowi. W gronie nowo mianowanych doktorów był ks. Evgeniy Zinkovskiy, kapłan z Kazachstanu. W drodze do tego momentu towarzyszyła mu jako promotor s. Tereza Obolevich, a jego badania naukowe prowadzone pod jej kierownictwem zawarte są w pracy „Pojęcie osoby ludzkiej w antropologii Siemona Franka w perspektywie klasycznej definicji Persona est naturae rationalis individua substantia”.

I nareszcie nadszedł  oczekiwany przez nas moment nadania tytułów profesorskich, które otrzymało 9 naukowców. Są to długoletni wykładowcy, naukowcy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II z ogromnym dorobkiem naukowym, bardzo znani i cenieni w świecie naukowym mistrzowie swych dziedzin.

W tym szacownym gronie jako jedyna kobieta, siostra zakonna – nasza siostra! s. Tereza Obolevich profesor nauk humanistycznych. Tytuł – ostatni z możliwych do zdobycia stopni naukowych – otrzymała na swej uczelni  już 1 lipca 2018 roku. Ceremonia w Kolegiacie św. Anny to oficjalna i uroczysta forma wręczenia dyplomu profesorskiego. Na uczelni siostra pełni posługę kierownika Katedry Filozofii Rosyjskiej i Bizantyjskiej. Jest też członkiem Komitetu Nauk Filozoficznych PAN i członkiem stowarzyszonym Instytutu Filozofii Rosyjskiej Akademii Nauk.

Dorobek naukowy naszej siostry wciąż się powiększa. Nie sposób o tych materiach pisać, bo nawet tytuły jej książek wymagają tłumaczenia, ale wspomnę o tych ostatnich i bardziej znaczących. Są nimi organizowane międzynarodowe konferencje naukowe z cyklu „Krakow Meetings” (Krakowskie Spotkanie) poświęcone filozofii rosyjskiej. Wybrane materiały z konferencji są publikowane w amerykańskim wydawnictwie naukowym „Wipf and Stock”. Ostatnim, bardzo ważnym i znaczącym  w naukowym świecie jest fakt, że jedna z prac naukowych została przyjęta i jest przygotowywana do druku przez jedno z najbardziej prestiżowych naukowych wydawnictw w Oxford University Press 2019. Książka ukaże się w maju pod tytułem „Faith and Sciente in Russian Religious Thought”. Polecam!

Na biurku tworzą się jeszcze „jakieś” dwie książki po rosyjsku i jedna  w języku angielskim. Cieszymy się ogromnie z tych wszystkich osiągnięć i życzymy s. Teresie dalszych osiągnięć i natchnień Ducha. Niech On wspiera wszystko, co służy Siostrze w łączeniu horyzontów wiary i wiedzy i przekazywaniu tego innym.

s. M. Marzena Wielgus


Foto: Klatka z filmu “Promocje akademickie UPJP2 | 11.01.2019” You Tube Archidiecezja Krakowska



Promocje akademickie UPJP2 | 11.01.2019