Poświęcenie kaplicy w Domu Starców w Witebsku

Kaplica św. Jana Bożego w Domu Starców w Witebsku była gotowa. Stanął prawdziwy ołtarz, szafa na szaty liturgiczne, a ściany odmalowane świeciły czystością. Ks. Biskup Witebski Aleg Butkiewicz wyznaczył termin poświęcenia na czwartek 19 października 2017 r. o godz. 10.00. W przeddzień przyjechał Bonifrater z Polski – brat Emanuel, który pracuje jako lekarz w Katowicach. Urodził się i zakończył studia medyczne na Białorusi.

 

W dniu poświęcenia od rana zaczęła wypełniać się kaplica połączona z holem, gdzie chorzy mogą spokojnie uczestniczyć w liturgii. Powoli napływali chorzy – jedni przychodzili sami, innych przywożono na wózkach. Panowie w garniturach i ogoleni. Panie ze świeżo zrobionymi fryzurami, co spowodowało, że nie założyły tym razem chusteczek na głowę.

 

Od początku wolontariuszki i wolontariusze krzątali się wśród chorych. Zawsze służą mi pomocą kiedy jest Msza św. w Domu Starców: są to panie i panowie na emeryturze z trzech parafii w Witebsku. Wszystkie miejsca zostały zajęte. Młodsi stanęli z tyłu, bo krzeseł zabrakło. Stanęła też pani dyrektor wraz ze swoją zastępczynią, choć specjalnie zachowano dla niej wolne krzesło, ale ustąpiła starszym. S. Marzena stanęła koło debiutującej organistki: starsza pani bardzo przeżywała swoje pierwsze wystąpienie publiczne.

 

Przybył Ks. Biskup – nie obeszło się bez serdecznych uścisków z chorymi, których znał jeszcze z czasów, kiedy jako proboszcz odprawiał dla nich Mszę św. Przy ołtarzu stanął ks. bp Aleg Butkiewicz, ks. kanclerz Wiktor Misiewicz, ks. proboszcz Wieńczysław Barok i ks. kapelan  Aleksiej Liaszko– wikary naszej parafii.  S. Marzena zaintonowała pieśń na wejście. Organy zagrały. Uroczystość się rozpoczęła. U niektórych pojawiły się łzy w oczach.

Ks. Aleksiej przywitał ks. biskupa i wszystkich zebranych. Ks. biskup z uśmiechem  podziękował i rozpoczął liturgię. Wygłosił pełne ciepłych słów kazanie, obficie skropił całą kaplicę wodą święconą, osobiście rozdał komunię św., a na końcu pobłogosławił.

Po błogosławieństwie br. Emanuel w krótkich słowach przedstawił sylwetkę św. Jana Bożego. Rozdał też małe modlitewniki i obrazki z modlitwami w języku białoruskim.

 

Po zakończeniu liturgii był słodki poczęstunek oraz okazja do indywidualnych rozmów. A obecni przez całą uroczystość dziennikarze katoliccy przeprowadzali wywiady. Poproszono i mnie, więc stanęłam przed kamerą: słowa same płynęły, bo przecież Bóg, chorzy i ta kaplica ma szczególne miejsce w moim sercu.

Obecność biskupa, kapłanów, brata Emanuela, dziennikarzy z kamerą i uroczysta atmosfera świętowania była dla nas wszystkich, a szczególnie dla chorych pięknym, doniosłym przeżyciem.

 

s. M. Antonia Tarnowska