Posługa wśród chorych i ubogich

Naśladując swego Założyciela, siostry spieszą z posługą samarytańską do ubogich i chorych; troszczą się o ich potrzeby materialne i duchowe oraz przynoszą im ulgę w cierpieniu fizycznym.

Konstytucje 98

Przykład bł. Edmunda Bojanowskiego, który odznaczał się wielką odwagą i miłością ku bliźnim, pobudza nieustannie Siostry do posługi pośród ubogich i chorych. Założyciel był przekonany o wielkiej miłości Boga do człowieka. Wobec każdego przyjmował postawę „Miłosiernego Samarytanina” okazując się prawdziwie bliźnim. Sam był słabego zdrowia, jednak nie przeszkadzało mu to pomagać drugiemu człowiekowi. Odczytując znaki czasu chodził od domu do domu by wspierać chorych i potrzebujących. Jak to podkreślił św. Jan Paweł II podczas beatyfikacji

 

… we wszelkich działaniach kierował się pragnieniem, by wszyscy ludzie stali się uczestnikami odkupienia.

posługa pielęgniarkiSiostry nieustannie troszczą się, aby służbę najbardziej potrzebującym pomocy, budowana była na siostrzanej miłości. Przeżywać ją mamy w prostocie, trwając w otwartości na natchnienia Ducha Świętego, by uświęcać się i owocnie apostołować we współczesnym świecie, pozostając wierne pierwotnej inspiracji. Siostry posługują jako pielęgniarki w szpitalach, stacjach Caritas, hospicjach, domach pomocy, odwiedzają chorych w domach służąc im jakby samemu Jezusowi służyły.