Posługa w parafiach i instytucjach kościelnych

Działalność apostolska, wykonywana w imieniu i z polecenia Kościoła, winna być prowadzona w jego wspólnocie.

Konstytucje 93

Natura powołania zakonnego domaga się publicznego dawania świadectwa o Chrystusie i Kościele, ukazywania w sposób widoczny przymierza i komunii. To powołanie pociąga za sobą czynne przepowiadanie Ewangelii poprzez dzieła miłości zlecone nam przez Kościół, które mamy pełnić w jego imieniu.

 

Stąd nasza apostolska działalność nie jest tylko zwykłym ludzkim czynieniem dobra, lecz aktem całkowicie kościelnym w sposób konkretny, odpowiadający charyzmatowi Założyciela.

 

Różnorodność zadań podejmowanych przez Siostry Służebniczki według wskazań Założyciela wskazuje na to, że bł. Edmundowi zależało na tym, aby jego Zgromadzenie było zawsze wyczulone na wszelkie potrzeby środowiska, w którym posługiwało. Mówiąc słowami św. Jana Pawła II potrzeba „wyobraźni miłosierdzia” w odczytywaniu znaków czasu i realizacji charyzmatu powierzonego przez bł. Edmunda Bojanowskiego. Siostry włączają się w misję kościoła służąc wiernym w kancelariach parafialnych, zakrystiach, jako organistki, starając się na wzór Założyciela „jednoczyć wszystkich wokół dobra”.

 

Z woli Założyciela św. Józef jako wzór oddania i pracowitości pozostaje patronem każdej pracy podejmowanej w Zgromadzeniu.