NIE BEDEKER – A POMAGA WYBRAĆ DROGĘ

13-08-2016 | Warto przeczytać

Podobnie jak w planowaniu podróży wakacyjnej często korzystamy z różnego rodzaju przewodników turystycznych i innego rodzaju bedekerów, tak wybierając powołanie powinniśmy szukać pomocy w modlitwie, bo przecież to nic innego jak PODRÓŻ ŻYCIA. Taką modlitwę młodym ludziom stojącym u progu wyboru drogi życia ofiarują Siostry Służebniczki Dębickie. W osobie siostry zakonnej każdy, kto rozeznaje powołanie może „otrzymać” swojego indywidualnego orędownika służącego modlitewnym wsparciem.

 

Wakacje. Wciąż jeszcze planujemy wyjazdy. Myślimy o miejscach, które chcemy odwiedzić, wybieramy drogę, a może nawet już „pakujemy walizki”. Chcemy, aby nasze wakacje były „dopięte na ostatni guzik”. Zwykle wiemy, gdzie się chcemy udać – jednak wybór sposobu dostania się w wymarzone przez nas miejsce nie zawsze jest oczywisty.

Dla wielu młodych ludzi wakacje to również, że czas wybierania drogi życia. Tu jednak przewodniki już nie pomogą. Trzeba wsłuchać się w serce, które nie zawsze wyraźnie podpowiada jaką drogę życia wybrać. A przecież w życiu jest wiele dróg …

Wybór życiowej drogi najlepiej zacząć od modlitwy. Jan Paweł II powiedział: „Człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa”. Jezus zna nasze serca, nasze pragnienia, potrzeby i dla każdego z nas zaplanował najpiękniejszą podróż życia – podróż do celu, do NIEGO. Trzeba tylko dobrze ten BOŻY PLAN odczytać. Bez modlitwy to się jednak nie uda. A zatem módl się o rozeznanie. O modlitwę możesz też poprosić innych np. pisząc do Sióstr Służebniczek, które pomagają młodym ludziom poprzez inicjatywę MODLITEWNEGO WSPARCIA ROZEZNAJĄCYCH POWOŁANIE.  Same już dokonały wyboru, więc jako „Świadkowie Drogi” mogą również stać się pewnym kompasem, aniołem podróży.

 

 

Modlitwa jest najcenniejszym darem jaki możemy sobie nawzajem ofiarować. Prośmy więc o nią zawsze – a szczególnie w chwilach podejmowania ważnych decyzji życiowych. Można to uczynić poprzez Stronę internetową www.bdnp.pl/sluzebniczki/modlitwa/ . Jak mówią siostry: „Naszą wielką radością jest modlić się za młodych, ofiarować za nich trud pracy czy cierpienia związanego z chorobą i cieszymy się, gdy dostajemy informacje zwrotne, w których młodzi ludzie dzielą się wymodlonym pokojem serca”