Najdroższy skarb

Moja droga,

 

Ostatnio napisałem do ciebie o wdzięczności i zachęcałem do niej. Kiedy człowiek, kocha i jest kochany pragnie to przekazywać innym. Pragnie pomnażać dobro. Szczególnie młodość ma to do siebie, że chcemy się dzielić sobą, chcemy coś z siebie dać, ofiarować.

 

Trzeba ofiarować samego siebie tym wszystkim którzy nas potrzebują. W miesiącu czerwcu wpatrujemy się w SERCE JEZUSA otwarte na nas, kochające. Pragnę zachęcić cię do otwarcia szeroko swojego serca na potrzeby innych. Chcę prosić cię o dar serca. Jak to możesz uczynić?

 

To bardzo proste. Otóż zachęcam cię do tego, byś odnalazła w swoim mieście, na wsi, tam gdzie Bóg cię teraz postawił miejsca, gdzie dzieci potrzebują pomocy w lekcjach, gdzie potrzebują, by ktoś się z nimi pobawił, poczytał bajki. Tak, tak zachęcam cię do stania się serdecznie dobrą w swoim środowisku – dziś można powiedzieć zachęcam cię do Wolontariatu.

 

Jestem przekonany, że w każdym miejscu są dzieci, osoby starsze, które niosą ciężar samotności, które potrzebują drugiego.

Pomyśl, czy Bóg nie potrzebuje Twoich rąk i otwartego serca, by pojawił się uśmiech na kogoś twarzy?

 

Dzieci, to najdroższy skarby Chrystusa – poszukaj ich, znajdź świetlicę, może dom dziecka i miej odwagę podzielić się swoim bogactwem. A nawet jeśli myślisz, że nie masz co dać wiedz, że masz – możesz być darem z siebie.

 

Edmund Bojanowski