Duchowe ojcostwo bł. Edmunda

06-03-2017 | Kwadranse Edmundowe

Piosenka – Jak dobry jest nasz Bóg

 

Bóg jest Stwórcą i Ojcem. „On stworzył niebo i ziemię, i morze i wszystko, co w nich żyje.” „Nie po to, aby powiększyć swoją chwałę, ale by ją ukazać i udzielić jej.” Człowiek i z nim cała ludzkość, zajmuje w dziele stworzenia jedyne miejsce, ponieważ jest jedynym stworzeniem na ziemi, którego Bóg chciał dla niego samego.” Tylko człowiek jest zdolny do poznania i miłowania Stwórcy. Jest jedynym stworzeniem wezwanym do „uczestniczenia” w życiu Bożym przez poznanie i miłość. Wyrażenia „Ojciec” nie można dokładnie poznać, ani określić. Jednakże można przybliżyć rzeczywistość ojcostwa. Jednym z najwyraźniejszych zadań ojca jest miłość wobec najbliższych – żony i dzieci. 

 

Piosenka – Ty Boże Imię masz

 

            Bł. Edmund Bojanowski nie założył własnej rodziny. Jednakże powołaniem jego życia w stanie świeckim było ojcostwo w znaczeniu duchowym, tak wobec sierot, jak wobec ubogich dzieci, wobec ludzi chorych, jak wreszcie wobec nowo założonego zgromadzenia. Na wzór Boga Ojca oraz Opiekuna Św. Rodziny, również i bł. Edmund spełniał podobną, ojcowską rolę. Pozostając w stanie bezżennym Edmund nie stłumił w sobie ojcowskich uczuć, lecz wprost przeciwnie, rozwijał je. Np. dla wszystkich dzieci starał się być otwarty i serdeczny. Dzieci będące pod jego opieką traktowały go, jak własnego ojca. Szczególnie wzruszające są opisy małej sierotki Józi, która podczas choroby pragnęła tylko od niego przyjmować lekarstwa. Z  Dziennika: „Powiadały mi Siostry, że w mej nieobecności, ilekroć razy dawały jej lekarstwo, mówią, iż to tata dał i dziecię ukochane zaraz choćby najprzykrzejsze lekarstwo zażywa najchętniej.” Ojcowska troska o nieszczęśliwe dzieci kazała Bojanowskiemu sprowadzić do Gostynia Siostry Miłosierdzia. Realizując na co dzień duchowe ojcostwo bł. Edmund przypominał Siostrom o potrzebie wypełnienia wobec sierot duchowego macierzyństwa. Postawa ojcowska Edmunda wyrażała się także w udzielaniu upomnienia wobec tych, którzy nie zachowują poleceń. Wiadomo, że ojcostwo duchowe bywa realizowane przez pobudzanie do życia duchowego, zrodzenie w człowieku dobrej myśli, nadziei, ukazanie i wytyczenie drogi działania. Tak np. pisząc o ślubach zakonnych, Bojanowski przedkłada Siostrom, jako wzór do naśladowania Chrystusa Oblubieńca, posłusznego aż do śmierci, poddanego woli Ojca i ubogiego. Chrystus zdaniem Edmunda uczy odnoszenia się do dzieci z wielką miłością. I tak, kiedy pracują Chrystusa przypominać sobie będą z Józefem pracującego, kiedy chorym i ubogim pomoc niosą. Ojciec podkreśla, że Siostry posługując chorym winny pamiętać nie tylko o ulżeniu cierpienia fizycznego, ale też winny mieć na względzie potrzeby duchowe. Toteż służba bliźnim, często najbardziej nieszczęśliwym i potrzebującym, jaką niósł bł. Edmund, miała wyraźny wymiar duchowego ojcostwa. Ojcostwo to dokonywało się na mocy pozostania w istotnym związku z tajemnicą zbawczej miłości Ojca.  

 

Piosenka – W Trójcy Przenajświętszy Boże

 

s. Anna Magdoń

                                                                                                          nowicjuszka