Czas naznaczony ogromem Bożego Miłosierdzia – świadectwo

„Miłosierni jak Ojciec…“ – to hasło IV – pieszej pielgrzymki z Bielska–Białej do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach.

Wyruszyliśmy 30 kwietnia 2016 r. – w Sanktuarium w Hałcnowie pożegnał nas Miłosierny Jezus w kopii Łagiewnickiego Obrazu, który obecnie peregrynuje po diecezji bielsko–żywieckiej. Pasterz naszej diecezji bp Roman Pindel pobłogosławił nam na pielgrzymi trud. Pielgrzymowaliśmy w siedmiu grupach, każdej grupie towarzyszył św. Patron. Ja pielgrzymowałam w grupie bł. Ks. Michała Sopoćko.

 
Był to dla mnie błogosławiony czas modlitwy, radości, zamyślenia, czas świadectwa wiary, czas okazywania miłosierdzia – błogosławiony czas nadziei, czas trudu pielgrzymowania, czas doświadczenia Bożej troski, opieki, błogosławiony czas naznaczony ogromem Bożego miłosierdzia, a zatem czas wypełniony miłością.

 

Co mają w sobie pielgrzymi, że są tak serdecznie witani i pozdrawiani przez mieszkańców miast i wiosek, które mijamy po drodze? Ręce bardziej bolą niż nogi, bo machać przecież trzeba, skoro i oni machają.

 

Urzekająca była gościnność ludzi, którzy przyjmowali nas pod swój dach, to doświadczenie ogromnej serdeczności, troski, radości i to polskie, jakże piękne powtarzane przez gospodarzy przysłowie: „Gość w dom, Bóg w dom”.
3 maja 2016 r. w Uroczystość Królowej Polski, ze słowami Litanii Loretańskiej na ustach, z flagami Polski w rękach (1050. rocznica Chrztu Polski) dotarliśmy do Łagiewnik.

 
Na krótką chwilę zatrzymaliśmy się w Sanktuarium Jana Pawła II, aby tam uczcić Największego z Polaków i przez Jego wstawiennictwo zawierzyć Bogu wszystkie pielgrzymkowe intencje. Potem procesyjnie przeszliśmy do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, gdzie czekał na nas Ten, który jest samym Miłosierdziem.

 
Bogu niech będą dzięki za dar tej pielgrzymki.

 

Z modlitewnym pozdrowieniem
s. M. Agnieszka Pawełek