Bł. E. Bojanowski, czcicielu Eucharystii – módl się za nami …

15-05-2017 | Kwadranse Edmundowe

Jezu ukryty w prostej kruszynie Chleba, zasłonięty milczeniem. Ty jesteś moim Bogiem! Ty jesteś Źródłem świętości i Świętością samą! Przychodzę do Ciebie dziś, pochylając się nad Tajemnicą Twojego Ciała i Twojej Krwi. Pragnę Cię adorować i wysławiać nieskończone Miłosierdzi Twoje. Bądź pochwalony i uwielbiony w każdej Hostii! Napełnij mnie żywą wiarą w Twoją obecność w Najświętszym Sakramencie. Daj mi łaskę adorowania Ciebie całą moją istotą: duszą, ciałem i umysłem.

 

Dziękuję Ci za prosty znak – „białego opłatka”, pod postacią którego ukryłeś się Ty sam.  To wyraz Twojej prostoty Jezu, do rozważania której zapraszasz mnie  szczególnie w tym miesiącu poprzez wskazania formacyjne naszego Zgromadzenia. To cnota trudna, ale z Twoją pomocą osiągalna. Nad nią dziś się pochylam i proszę Cię o łaskę zrozumienia, jak ma się wyrażać w moim codziennym życiu.

 

Dziękuję Ci Jezu za dar osoby naszego Założyciela, Ojca Edmunda, który nigdy nie żałował czasu dla Ciebie, na spotkanie z Tobą w adoracji, na kontemplację pełną wiary i gotowości wynagradzania wszelkich win i występków świata. To on daje mi konkretne wskazówki do zdobywania cnoty prostoty w moim zakonnym życiu.

 

Dziękuję Tobie Ojcze Edmundzie, że w swym duchowym testamencie przede wszystkim poleciłeś nam prostotę. Dopóki ona w Zgromadzeniu będzie trwała, dopóty będzie w nim błogosławieństwo.

 

Przejąłeś się dogłębnie przestrogą Jezusa: „Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego”. Doszedłeś do przekonania, że nawrócić się mamy do dziecięcej prostoty, która nie jest żadnym przejawem naiwności, słabości, niezaradności i niedojrzałości właściwej dziecku. To duch dziecięctwa względem Boga ma przenikać nasze życie niezależnie od wieku, zdolności, wykształcenia czy pełnionych funkcji.

 

Prostota wg Ciebie Drogi Ojcze jest syntezą wielu cnót składających się na całokształt naszych relacji do Boga, bliźnich i siebie. Jest cnotą należącą do istoty naszej duchowości i w niej wyraża się najpełniej styl naszej pobożności i służby. Dzięki niej nasze świadectwo może być  autentyczne, apostolstwo przystępne, a służba pełna miłosierdzia. Dzięki niej możemy być nieustannie otwarte na rozwój, współdziałanie z łaską, a nie zamykać się w poczuciu własnej doskonałości, czy niedoskonałości, co jest przejawem pychy zwyciężającej w nas.

 

PIOSENKA z rozważaniem o prostocie:  z płyty Kandydatek i Postulantek nr 6.

 

Prostota jest najściślejszym, najswobodniejszym i najczystszym objawieniem tego, co w człowieku jest dobre, piękne, wzniosłe, święte, jednym słowem Boskie. Nasza relacja z Bogiem, będąc czystą prawdą musi się objawiać otwarcie na zewnątrz, w życiu, w uczynkach, a jest to możliwe tylko dzięki prostocie. Chodzi tu o duchowe piękno płynące z bliskiej zażyłości z Bogiem.

 

Człowiek prosty jest jak niewinne dziecko – szczery, otwarty, czyli nie ma u niego więcej formy niż treści, ale zupełna ich równowaga, nie ma pozorów.

 

Ojcze Edmundzie, utożsamiałeś prostotę z bogactwem życia duchowego i umiejętnością wyrażania go na zewnątrz, w czym tak istotną jest prawda. Wg Ciebie prosty znaczy wolny, wolny nie dlatego, że taki człowiek nie potrzebuje niczego ukrywać, udawać, nie jest niewolniczo zależny od ludzkich opinii i względów, ale jest przede wszystkim otwarty na Boga i Jego wolę. Prostota ducha otwiera nas na Boga, w którym odnajdujemy sens i wartość wszystkiego, uzdalnia nas do otwarcia się na innych, scala nas wewnętrznie.

 

PIOSENKA z rozważaniem o prostocie: z płyty Kandydatek i Postulantek nr 4.

 

Ojcze Edmundzie, wyproś nam ducha prostoty we wszystkich przejawach naszego życia osobistego i wspólnotowego, uchroń nas przed wszelkim przejawem miłości własnej, fałszywej pokory, pozornego szukania chwały Bożej. Pomóż nam odkryć w czym leży prawdziwe nasze piękno, nieodłącznie związane z prawdą. Niech świadectwo naszego życia, naszej konsekracji będą autentyczne i  świadczą o tym, jakie miejsce w naszym życiu zajmuje Jezus Chrystus, nas Oblubieniec. Przez Twoje Ojcowskie serce polecamy Dobremu Bogu całe nasze Zgromadzenie, wszystkie siostry, naszą wspólnotę i prosimy wyproś nam łaskę wierności podjętym zobowiązaniom w duchu prostoty i pokory.

 

LITANIA

Ucałowanie relikwii.

 

s.M.Justyna Marzec

 

Foto: morguefile.com